Orijentiring je sport gde takmicar(ka) treba uz pomoc karte i kompasa da za najkrace moguce vreme pronadje na terenu odredjeni broj kontrolnih tacaka (kontrola) i to onim redosledom kako je nacrtano na karti.

Dakle, za razliku od atletskog krosa gde se trčanje u prirodi izvodi na obeleženoj stazi određene dužine, u orijentiringu se takmičari kreću po nepoznatom terenu (stazi), a da bi to mogli, koriste se pomoćnim rekvizitima: specijalnom kartom tog terena i kompasom. Iz toga proističe i osnovni zadatak u orijentiringu.

Takmičari se dakle, uz pomoć karte i kompasa, kreću nepoznatim terenom, a njihova zadata staza i kontrolne tačke koje na terenu treba da pronađu, ucrtane su na karti. U svakom trenutku takmičar(ka) moraju znati gde se nalaze,i naravno na osnovu svog znanja i iskustva u čitanju karte, da donose odluku o tome kojim pravcem će se kretati kako bi najbrže obišli celu stazu i pronašli sve kontrolne tacke.

Znate kako kaže narodna poslovica: ” Preko preče – naokolo bliže”. E upravo tako je često i u orijentiringu. Nekada je brže ako se brdo obiđe, nego da se ide preko njega. Takve i mnogo komplikovanije odluke svakog trenutka donose takmičari u orijentiringu. U tome je čar ovog sporta.

Takođe, može se reći da je orijentiring pravi sport za sve. Može se upražnjavati rekreativno i takmičarski. Takmičarske kategorije su od 10 godina pa sve do 65 i više. To je i porodičan sport jer se njime mogu istovremeno baviti sve generacije.

I još nešto, jako važno! Orijentiring nije skup sport. Od opreme Vam je potreban kompas i oprema za trčanje u prirodi.

Takmičenja u orijentiringu mogu biti: pojedinačna, štafetna, ekipna. Mogu se sprovoditi danju (dnevna) i noću (noćna). Sledeća osnovna podela je na: orijentiring kretanjem nogama, orijentiring kretanjem na skijama (ski-orijentiring), orijentiring kretanjem na biclklu (MTB orijentiring) i orijentiring za hendikepirane osobe. U okviru ovih tipova postoje i podele na osnovu dužine staza pa se tako orijentiring takmicenja mogu podeliti na trke na dugim, srednjim i sprint distancama.

Postoje i neke druge podele, no ovo su neke od važnijih.

U Srbiji se danas, nažalost ,uglavnom sprovode samo orijentiring takmičenja kretanjem nogama dok ski-orijentiring, MTB orijentiring i orijentiring za hendikepirane su na samom začetku.

Pošto smo vec rekli da za orijentiring sport je neophodan rekvizit karta terena, ovde ćemo se malo više pozabaviti time.

Za orijentiring se izrađuju posebne karte po međunarodnim standardima (ISOM) koje propisuje IOF (međunarodna orijentiring federacija). Postoje posebno obučeni stručnjaci koji su obučeni da vrše izradu ovakvih karata. U Srbiji ih danas ima preko stotinu. U Beogradu i okolini ima preko 30 karata (Kalemegdan Ada Ciganlija, Košutnjak, Topčiderski park, Hajd Park, Tašmajdan, Lipovačka šuma, Avala, Jajinci, Babe-Zlatara), itd. Osim toga, ovakve karte izrađene su i na terenima na Fruškoj Gori, Zlatiboru, Tari, Kopaoniku, Divčibarama, u okolini SmederevskePalanke, Smedereva, Paraćina, Kruševca…
Kada imamo kartu, potrebno je organizovati takmičenje. To obično rade orijentiring klubovi. Oni među svojim članstvom imaju stručnjake koji su obučeni da postavljaju staze za takmičare. Oni se zovu planeri ili postavljači staza. Njihov osnovni zadatak je da postave staze u skladu sa Pravilnikom za takmičenja. Njime je detaljno propisano koje su kategorije, kolike su dužine staza, koliko vremena treba pobedniku da pređe stazu i druga osnovna načela. Ipak, može se reći da je jedan od najvažnijih zadataka koji se stavlja pred postavljača staze, da on stazu i kontrolne tačke tako postavi da uvek ima više nacina (puteva, pravaca) kako bi se došlo od kontrolne tačke do sledeće. Ako još pri tome, dilema koji je od tih puteva, pravaca najbrži bude veća, to je bolje postavljena staza.

Kada postavljači staze završe svoj deo posla, onda na scenu stupaju kontrolori. Njihov zadatak je da provere da li su postavljači staza izvršili svoj zadatak u skladu sa Pravilnikom.

Oni svoj posao rade znatno pre takmičenja (15-30 dana ranije). Kada je sve to gotovo, takmičenje se može organizovati. Svaki takmičar ima svoj kompas koji mu služi da se orijentiše uz pomoć karte.